Ronald van Erkel: schrijver van achtergrondverhalen, reportages, interviews, reisverhalen; redacteur; bladenmaker; fotograaf.
Omnivore interesse - alles wat beweegt of wil gaan bewegen heeft mijn aandacht. Onmodisch optimistisch met een opgewekte pen.
Details interesseren mij als uitingen van trends en vice versa, met het geheel als focus. Analytisch, precies en bondig.
De wereld is mijn speelvlak: ik voel me net zo thuis op het platteland van Frankrijk als in Rotterdam , Los Angeles, Parijs of Hong Kong.
Ik richt graag hoog: daar bevinden zich mijn onderwerpen.
Elitair? Je bent aan het juiste adres. Een tikje minder kan trouwens ook.
Ik denk conceptueel: of het een artikel of de opzet van een tijdschrift is, alles moet precies op zijn plaats vallen.
Esthethiek belangrijk? Absoluut.
Tenslotte: met deadlines ga ik pas leven.
Ik interviewde en/of, portretteerde o.a.:
Karel Appel
James Belasco
Bart LeBLanc
Fernando Botero
Jackie Chan
Christo
Martin Christopher
Gilbert & George
Famke Jansen
Rem Koolhaas
Jorn Larsen
Mabisa Moyo
Karin Mulder
H.C. Pedersen
Fréderique v.d. Wal
Voor Holland Herald,
AD Nieuwsmedia, Esquire, Nedlloyd World en Vier! reisde ik naar o.a.:
Moskou & Petersburg
Borneo
Los Angeles
Venetië
Sydney
Djakarta
Boedapest
Rio de Janeiro
Paramaribo
Oslo
Istanbul
Bangkok
Boston
Berlijn
Londen
New York
Praag
Hong Kong
San Francisco
Kopenhagen
Warschau
Chiang Mai
San Diego
Is ontwikkelingshulp een ramp?
Uit: Vier! (Een uitgave van de NCRV. Winter 2009/2010, oplage 18.000). Tekst: Ronald van Erkel
We geven veel en we geven graag. Maar misschien doet het onszelf meer goed dan de ontvangers. Afrika bijvoorbeeld raakt door de huidige ontwikkelingshulp alleen maar verder achterop, vindt de jonge Zambiaanse wetenschapper Dambisa Moyo.
Afrika: een continent met bijna een miljard mensen. Mensen die voor het overgrote deel in armoede, vaak in diepe armoede leven, van generatie op generatie. Maar ook een continent van corrupte regimes, dictators, bloedige machtsgrepen en burgeroorlogen. Tegelijkertijd heeft Afrika enorme hoeveelheden natuurlijke rijkdommen in de vorm van bodemschatten en vruchtbare landbouwgrond. Waarom is en blijft Afrika arm en ellendig, ondanks de hulp die vanuit het rijke westen al decennia lang naar Afrika vloeit in de vorm van ontwikkelingshulp? We geven veel en we geven graag voor ontwikkelingshulp. We voelen het als onze plicht om de medemens die het slecht getroffen heeft, te steunen. Nog in 2008 gaf de Nederlandse overheid er 7 miljard aan uit. Tel daarbij nog de noodhulp en de hulp die gegeven wordt door stichtingen – al dan niet op confessionele grondslag – en particulieren. Dan laten we de miljarden (vanuit de Verenigde Staten alleen al 26 miljard dollar) die vanuit andere hulpverlenende landen naar Afrika gaat, nog buiten beschouwing.
Met zulke enorme geldstromen zou je mogen verwachten dat het langzaamaan beter gaat in Afrika. Helaas is dat niet het geval. Ondanks de hulp, gaat de economie van de meeste Afrikaanse landen alleen maar elk jaar een beetje achteruit. En terwijl in 1970 nog 11 procent van de bevolking onder het bestaansminimum zat, is dat thans 66 procent. De vraag dringt zich op: wat doen we fout, en hoe doen we het beter?
Verlammende corruptie
Een jonge Zambiaanse, Mambisa Moyo, die haar opleiding in het buitenland volgde en een hele reeks titels aan belangrijke universiteiten behaalde, zegt het te weten. Ze doet dat in een boek dat ‘Doodlopende hulp’ heet. Het boek, dat eerder al in het Engels verscheen, heeft heel wat losgemaakt. Dat komt door de stelling die erin verdedigd wordt: “Ontwikkelingshulp was, en is nog steeds, voor grote delen van de derde wereld een regelrechte politieke, economische en humanitaire ramp”.
Volgens Mambisa Moyo komt nog altijd het grootste gedeelte van het ontwikkelingsgeld terecht bij de machthebbers van Afrikaanse landen. Dat zijn, zoals we weten, over het algemeen geen democratisch gekozen presidenten, maar vaker dictators die over hun land regeren alsof het hun privé-eigendom is. En de mensen rondom zo’n dictator – familie, vrienden, leden van dezelfde stam – profiteren mee: het is het probleem van de verlammende corruptie. De zekerste manier om in Afrika rijk te worden, zegt Mambisa Moyo, is door aan de macht te komen.
Lees het hele artikel ......
Foto: Ronald van Erkel
F
Foto: www.mabisamoyo.com
Afbeeldingen drágen een artikel. Wat is er dan handiger om relevante kwaliteitsfoto’s aangeleverd te krijgen die de tekst kunnen illustreren?
Sinds 2007 lever ik hoogwaardig fotowerk bij veel van mijn
artikelen. Of los, op bestelling, of via het web.
Ik fotografeer met een Olympus E30 en gebruik 50mm, 9-18mm, 50-140mm en 200mm objectieven. Al mijn foto’s worden in RAW geschoten (en kunnen desgewenst in RAW worden aangeleverd). Voor correctie en verbetering gebruik ik Photoshop CS4.
Voor het produceren van HDR-foto’s maak ik vijf gebrackete opnames met steeds een stop verschil. Om het 32bits HDR bestand te genereren gebruik ik Photomatix Pro.
Een aantal van mijn foto’s zijn direct te kopen en te downloaden vanaf: www.oypo.nl/ronald-van-erkel
Sinds 2007 ben ik actief op ‘s wereld grootste website voor het beheer van fotocollecties: Flickr. Onder de Flickr naam ‘Humandecoy’ heb ik inmiddels enkele honderden foto’s op de servers van Flickr geplaatst. Tientallen foto’s hebben de ultieme Flickr-onderscheiding ontvangen: ze werden geplaatst op de homepage van Flickr of in Explore, de ‘uitstalkast van Flickr’: www.flickr.com/humandecoy
Zoals Boeddha het bedoeld heeft
(Uit: Reisspecial bijlage bij bijna alle grote omroepbladen, oplage meer dan 1 miljoen).
Tekst: Ronald van Erkel. Bekijk dit artikel als PDF.
Achteroverleunend in het zwembad, terwijl krachtige jetstralen elke vermoeidheid uit je lichaam masseren en met een tropische cocktail in de hand, is het niet moeilijk te begrijpen waarom steeds meer mensen Noord-Thailand bezoeken. Hier zijn we in het hart van de fascinerende en rijke Thaise cultuur. Tempelsteden, pagodes, reusachtige Boeddhabeelden, heetwaterbronnen, watervallen, nationale parken: op korte afstand van elkaar zijn de boeiendste attracties van het land als door een gulle god over het prachtige landschap gestrooid.
Lees het hele artikel .....
Doodgaan op Internet
(Uit: zaterdagbijlage AD, 20 februari 2010). Tekst: Ronald van Erkel
In 2005 neemt de Amerikaanse Kathy Felkai een abonnement op de fotowebsite Flickr. Tot aan juni 2008 plaatst ze er met de regelmaat van de klok in totaal meer dan 900 foto’s. Mooie foto’s die haar een grote schare vrienden oplevert. Op 12 juli 2008 plaatst ze een foto met de titel ‘Vaarwel … voor een tijdje´. Geen van haar contacten die op dat moment vermoedt dat Kathy ziek is. Op 4 augustus 2009 verschijnt er een foto van een roos op de Flickrpagina van Kathy. Hij is door haar familie geplaatst. Kathy is overleden aan de gevolgen van kanker. Er komt een stroom online condoleances los. Je zou verwachten dat Kathys online leven daarmee, samen met haar fysieke leven, is afgelopen. Nee, nog niet. Haar familie blijft geregeld foto´s op Flickr plaatsen die Kathy bij leven maakte.
Ronald van Erkel - tekstuele en journalistieke producties - redactie - bladmanagement - fotografie
